Historia Manchester City Football Club
1880 — W Manchesterze powstaje drużyna piłkarska St. Mark's (West Gorton), założona przez członków lokalnego kościoła anglikańskiego. Drużyna została założona przez Annę Connell i dwóch kościelnych z parafii św. Marka. Celem było odciągnięcie młodych ludzi od przemocy gangów i alkoholu w robotniczej dzielnicy Manchesteru. Grali mecze towarzyskie na polach przy kirku, w prowizorycznych strojach. Zespół nie był jeszcze zorganizowany jak klub piłkarski, a raczej inicjatywa społeczna.
1881 — St. Mark's zaczęło regularnie rozgrywać mecze towarzyskie z innymi lokalnymi zespołami. Zaczęto też bardziej formalnie organizować skład drużyny, pojawiły się pierwsze oznaki struktury klubu. Grano głównie na boisku Kirkmanshulme Cricket Ground, ale warunki były kiepskie – brak szatni i porządnego zaplecza. Mimo to zainteresowanie lokalnej społeczności rosło.
1882 — Drużyna zaczęła być coraz lepiej zorganizowana, a nazwa St. Mark's zaczęła powoli odchodzić w cień. Coraz częściej używano nazwy Gorton Association Football Club. Klub wciąż rozgrywał tylko mecze towarzyskie, bez udziału w oficjalnych rozgrywkach. Zespół zyskiwał reputację w lokalnej społeczności, przyciągając nowych graczy i kibiców.
1883 — Brak większych wydarzeń. Klub nadal funkcjonował pod lokalną nazwą i rozgrywał mecze towarzyskie, bez udziału w ligach czy pucharach. Rozwój był powolny, ale stabilny.
1884 — Klub oficjalnie zmienił nazwę na Ardwick Association Football Club. Był to krok w stronę większej organizacji i profesjonalizacji, co przygotowywało go do udziału w bardziej formalnych rozgrywkach.
1885 — Ardwick AFC zaczął rywalizować w lokalnych ligach amatorskich, zdobywając coraz większe doświadczenie. Klub zaczął też zatrudniać pierwszych płatnych zawodników, co świadczyło o rosnącej ambicji i profesjonalizacji.
1886 — Kontynuowanie udziauł w lokalnych rozgrywkach, ale wciąż bez większych sukcesów. Klub zaczął zwracać większą uwagę na kwestie finansowe, szukając stabilności i wsparcia wśród lokalnych przedsiębiorców
1887 — Przystąpienie do Football Alliance, czyli konkurencyjnej ligi wobec Football League. To był ważny krok, bo podniósł poziom rywalizacji i widoczność klubu na arenie ogólnokrajowej.
1888 — Dołączenie do Football Alliance dało klubowi większą stabilność i możliwość gry z lepszymi rywalami. Popularność wzrosła, a mecze przyciągały coraz więcej kibiców. Klub zaczął szukać lepszych warunków treningowych i boiskowych, by rozwijać się dalej.
1889 — W klubie pojawiły się problemy finansowe, które zaczęły utrudniać rozwój. Pomimo to drużyna utrzymywała się w Football Alliance i starała się poprawić wyniki, choć brakowało stabilności kadrowej i organizacyjnej. Sytuacja wymagała zmian, by uniknąć kryzysu.
1890 — Problemy finansowe narastały, co doprowadziło do konieczności restrukturyzacji klubu. W tym roku podjęto pierwsze poważne próby zmiany organizacji i nazwy, by poprawić wizerunek i sytuację ekonomiczną. Klub zaczynał myśleć o większych celach.
1891 — To był początek przygotowań do zmiany nazwy i formalnego przekształcenia, które miało się wydarzyć w ciągu najbliższych kilku lat. Więc rok 1891 to czas planowania dużych zmian, choć jeszcze bez efektów na boisku.
1892 — Klub kontynuował walkę o przetrwanie finansowe i starał się poprawić organizację. W tym czasie Ardwick występował w Football League Second Division, starając się utrzymać sportową konkurencyjność pomimo problemów poza boiskiem. Był to czas budowania fundamentów pod przyszłe zmiany.
1893 — Dalsze problemy finansowe i słabe wyniki w Football League Second Division. Presja na zmiany rosła, a zarząd szukał nowych sposobów na poprawę sytuacji, zarówno sportowej, jak i finansowej. Atmosfera wokół klubu była napięta.
1894 — Ardwick oficjalnie przyjął nazwę Manchester City Football Club. To była próba odcięcia się od kłopotów finansowych i startu na nowo. Drużyna kontynuowała grę w Football League Second Division, starając się odbudować swoją pozycję. Nowa nazwa dała trochę świeżości i nadziei.
1895 — Manchester City kontynuował swoje zmagania w Football League Second Division. Zespół zajął drugie miejsce w lidze, co było znaczącym osiągnięciem. Niestety, pomimo dobrej pozycji, nie udało im się awansować do First Division po barażach, gdzie przegrali z West Bromwich Albion.
1896 — Pierwszy sezon po zmianie dał 6. miejsce w Football League Second Division. Był to rok, w którym klub po raz pierwszy wziął udział w Pucharze Anglii, jednak odpadł już w pierwszej rundzie.
1897 — Zawodnicy zajęli 3. miejsce w Football League Second Division, co było kolejnym krokiem w kierunku awansu. W Pucharze Anglii dotarli do drugiej rundy.
1898 — Klub skupiał się na rozwoju sportowym, dążąc do awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej.
1899 — Manchester City wygrywa rozgrywki Second Division i awansuje do First Division. Klub kończy sezon z bilansem 23 zwycięstw w 34 meczach, zdobywając 58 punktów.
1900 — W swoim debiutanckim sezonie w First Division klub zajmuje 7. miejsce. Najlepszym strzelcem zostaje Billy Meredith.
1901 — Manchester City kończy sezon ligowy na 11. miejscu. W FA Cup odpada w 1. rundzie po porażce z Sunderlandem.
1902 — Klub kończy sezon na 18. miejscu i spada z First Division. Mimo dobrej formy Meredith’a, defensywa drużyny zawodziła.
1903 — Manchester City ponownie wygrywa Second Division i awansuje do First Division. Drużyna zdobywa 58 punktów i wyprzedza Small Heath.
1904 — City zdobywa Puchar Anglii, pokonując w finale Bolton Wanderers 1:0. Bramkę zdobywa Billy Meredith. W lidze drużyna zajmuje 2. miejsce, tracąc tytuł na rzecz The Wednesday. To było pierwsze ważne trofeum zdobyte przez klub z Manchesteru.
1905 — Klub zajmuje 3. miejsce w lidze. Po sezonie FA rozpoczyna dochodzenie w sprawie nielegalnych płatności dla zawodników. Billy Meredith zostaje zawieszony na 18 miesięcy.
1906 — FA zawiesza 17 zawodników Manchesteru City, w tym większość podstawowego składu. Meredith zostaje sprzedany do Manchesteru United. Klub kończy sezon na 5. miejscu mimo kadrowych zawirowań.
1907 — Sezon kończy się 10. miejscem w lidze. Klub kontynuuje odbudowę zespołu po sankcjach FA.
1908 — Manchester City spada z First Division, zajmując 20. miejsce w tabeli. Klub przegrywa 23 z 38 spotkań.
1909 — Klub kończy sezon w Second Division na 1. miejscu i uzyskuje awans. Najwięcej bramek zdobywa George Dorsett.
1910 — City kończy sezon First Division na 17. miejscu, z niewielką przewagą nad strefą spadkową. Klub rozgrywa swoje mecze na Hyde Road, który cierpi na problemy z infrastrukturą.
1911 — Manchester City kończy sezon na 17. miejscu w First Division. Klub utrzymuje się w lidze, ale nie osiąga znaczących wyników sportowych.
1912 — Ernest Mangnall, dotychczasowy menedżer Manchesteru United, zostaje zatrudniony przez Manchester City. Jego przejście między lokalnymi rywalami wywołuje duże zainteresowanie mediów.
1913 — Klub rozgrywa swoje mecze na Hyde Road przy rosnącej frekwencji. Mimo problemów infrastrukturalnych, utrzymuje się w środku tabeli First Division.
1914 — Wybucha I wojna światowa. Rozgrywki ligowe trwają jeszcze jeden sezon, a Manchester City kończy go na 13. miejscu. Wielu zawodników zgłasza się do wojska.
1915 — Liga zostaje zawieszona po zakończeniu sezonu. Klub bierze udział w rozgrywkach wojennych, a piłkarze grają głównie w meczach regionalnych.
1916 — Manchester City występuje w rozgrywkach wartime league w sekcji Lancashire. Mecze mają charakter nieoficjalny, a składy zmieniają się z powodu powołań wojskowych.
1917 — Klub kontynuuje udział w regionalnych ligach wojennych. Wielu zawodników przebywa na froncie, a skład zespołu jest niestabilny.
1918 — Sezon wojenny przebiega bez większych zmian. Część zawodników wraca z wojska, ale formalne rozgrywki ligowe nadal są zawieszone.
1919 — Po zakończeniu wojny Manchester City wraca do First Division i kończy sezon na 7. miejscu. Frekwencja na Maine Road znacznie wzrasta.
1920 — Klub zajmuje 7. miejsce w First Division. Rośnie zainteresowanie meczami, a City kontynuuje odbudowę pozycji w angielskiej piłce po wojnie.
1921 — Manchester City kończy sezon First Division na 2. miejscu, przegrywając mistrzostwo tylko bilansem bramek z Burnley. To najlepszy wynik ligowy klubu do tej pory.
1922 — Klub nie utrzymuje formy z poprzedniego sezonu i kończy rozgrywki na 10. miejscu. Zespół traci wiele bramek i notuje niestabilne wyniki.
1923 — Manchester City przeprowadza się ze stadionu Hyde Road na nowy obiekt Maine Road, mogący pomieścić ponad 80 tysięcy widzów. Debiut na nowym stadionie przyciąga rekordową frekwencję.
1924 — City zajmuje 11. miejsce w lidze. Stadion Maine Road zyskuje renomę jednego z największych w kraju, ale drużyna prezentuje przeciętną formę.
1925 — Klub kończy sezon na 21. miejscu w First Division i spada do Second Division. Wyniki pogarszają się, a defensywa notuje jedne z najgorszych statystyk w lidze.
1926 — Manchester City dociera do finału Pucharu Anglii, ale przegrywa 0:1 z Bolton Wanderers na Wembley. W lidze zajmuje 8. miejsce w Second Division.
1927 — Klub kończy sezon na 3. miejscu w Second Division i nie uzyskuje awansu. Drobne zmiany kadrowe nie przynoszą oczekiwanych efektów.
1928 — Manchester City zdobywa mistrzostwo Second Division i awansuje do First Division. Zespół zdobywa 61 punktów i strzela najwięcej bramek w lidze.
1929 — W sezonie powrotu do First Division klub kończy rozgrywki na 8. miejscu. Napastnik Tommy Johnson zdobywa 37 bramek i staje się kluczową postacią zespołu.
1930 — City kończy sezon na 3. miejscu. Klub zdobywa 96 bramek w 42 meczach i ponownie walczy o czołowe lokaty w lidze.
1931 — Manchester City kończy sezon First Division na 8. miejscu. Napastnik Tommy Johnson wciąż imponuje skutecznością, a drużyna zdobywa 85 bramek w lidze.
1932 — Klub poprawia swoją pozycję i kończy sezon na 3. miejscu w First Division. Trzon drużyny oparty jest na ofensywnym duecie Johnson–Brook.
1933 — City dociera do finału Pucharu Anglii, gdzie przegrywa 1:3 z Evertonem na Wembley. W lidze zajmuje 5. miejsce.
1934 — Manchester City zdobywa Puchar Anglii, pokonując Portsmouth 2:1 w finale. Bramki zdobywają Tilson i Brook. W ćwierćfinale z Stoke mecz ogląda rekordowe 84 569 widzów na Maine Road.
1935 — Klub zajmuje 4. miejsce w lidze i uchodzi za jedną z najsilniejszych drużyn w kraju. Wyniki są stabilne, a atak Brook–Tilson wciąż skuteczny.
1936 — Manchester City kończy sezon na 9. miejscu. Drużyna traci formę z poprzednich lat, a defensywa notuje więcej błędów.
1937 — Klub zdobywa pierwsze w historii mistrzostwo Anglii, kończąc sezon na 1. miejscu z 58 punktami i największą liczbą zdobytych bramek (107). Trenerem jest Wilf Wild.
1938 — Mimo że City jest aktualnym mistrzem, spada z First Division po zajęciu 21. miejsca. To jedyny przypadek w historii angielskiej piłki, gdy mistrz kraju spada rok później.
1939 — Manchester City kończy sezon w Second Division na 5. miejscu. Rozgrywki zostają przerwane z powodu wybuchu II wojny światowej.
1940 — Oficjalne rozgrywki ligowe zostają zawieszone. Klub bierze udział w regionalnych meczach wojennych z udziałem gościnnych zawodników i rezerwistów.
1941 — Manchester City uczestniczy w regionalnych rozgrywkach wojennych. Składy drużyn są nieregularne z powodu powołań wojskowych. Wyniki nie są oficjalnie rejestrowane.
1942 — Klub rozgrywa mecze w North Regional League. Występy są oparte na lokalnych i tymczasowych zawodnikach. Infrastruktura stadionowa poddawana jest konserwacji wojennej.
1943 — Sezon wojenny kontynuuje się bez większych zmian. City nie osiąga znaczących wyników, ale utrzymuje rytm meczowy pomimo wojennych ograniczeń.
1944 — Klub gra nieregularnie, głównie w turniejach wojennych i meczach pokazowych. Utrzymuje kontakt ze społecznością lokalną poprzez udział w imprezach charytatywnych.
1945 — Po zakończeniu wojny klub przygotowuje się do wznowienia profesjonalnych rozgrywek. Wznowione zostają treningi z pełnym składem i trwa odbudowa kadry.
1946 — Oficjalna liga wraca. Manchester City kończy sezon w First Division na 15. miejscu. Mecze cieszą się dużą frekwencją po wojennej przerwie.
1947 — Klub kończy sezon na 10. miejscu w First Division. Zespół odbudowuje formę i szuka stabilności w składzie. Duże mrozy zimowe wpływają na terminarz ligi.
1948 — City kończy sezon na 10. miejscu. Pojawiają się pierwsze spekulacje o potrzebie zmiany pokolenia w drużynie. Klub inwestuje w młodszych graczy.
1949 — Drużyna kończy rozgrywki na 7. miejscu w lidze. Klub powoli odzyskuje reputację solidnego ligowca. Rośnie liczba widzów na Maine Road.
1950 — Manchester City kończy sezon na 16. miejscu. Klub analizuje potrzebę zmian kadrowych i planuje przebudowę drużyny w nadchodzących latach.
1951 — Manchester City kończy sezon na 2. miejscu w Second Division, co oznacza awans do First Division. Klub zdobywa 53 punkty, ustępując tylko Preston North End.
1952 — Pierwszy sezon po powrocie do First Division kończy się na 15. miejscu. Najlepszym strzelcem drużyny zostaje Johnny Hart z 11 bramkami.
1953 — City kończy sezon ligowy na 6. miejscu. Nowy menedżer Les McDowall rozpoczyna wdrażanie innowacyjnej taktyki z tzw. „planem Reviego”.
1954 — Klub kończy sezon na 7. miejscu. Taktyka z cofniętym napastnikiem przynosi coraz lepsze wyniki. Don Revie odgrywa kluczową rolę jako reżyser gry.
1955 — Manchester City dociera do finału Pucharu Anglii, w którym przegrywa 1:3 z Newcastle United na Wembley. Bramkę dla City zdobywa Hayes.
1956 — City ponownie występuje w finale Pucharu Anglii i wygrywa 3:1 z Birmingham City. Bert Trautmann gra z pękniętym karkiem przez ostatnie 15 minut meczu i zostaje bohaterem finału.
1957 — Klub zajmuje 4. miejsce w First Division. Sezon uznawany jest za jeden z najlepszych w powojennej historii klubu. Hayes zdobywa 18 bramek.
1958 — Manchester City kończy sezon na 5. miejscu. W pamiętnym meczu z West Bromwich Albion wygrywa 5:4. Trautmann wciąż podstawowym bramkarzem.
1959 — Spadek formy. Klub kończy sezon na 20. miejscu w lidze, unikając spadku o zaledwie 2 punkty. Defensywa traci aż 100 goli w sezonie.
1960 — Manchester City zajmuje 16. miejsce w First Division. Billy McAdams zostaje najlepszym strzelcem zespołu z 18 trafieniami. Drużyna walczy o ustabilizowanie formy.
1961 — Manchester City kończy sezon First Division na 18. miejscu. Drużyna walczy o utrzymanie do ostatnich kolejek, a obrona traci 95 bramek.
1962 — Klub kończy sezon na 21. miejscu i spada do Second Division. W ciągu sezonu dochodzi do zmiany trenera – Les McDowall ustępuje po 13 latach pracy.
1963 — City zajmuje 6. miejsce w Second Division. Zespół prowadzi George Poyser, ale nie udaje się uzyskać awansu. Drużyna przegrywa 14 meczów.
1964 — Klub kończy sezon na 11. miejscu w Second Division. Frekwencja spada, a zarząd rozważa zmiany kadrowe i trenerskie.
1965 — Joe Mercer zostaje nowym menedżerem Manchesteru City. Asystuje mu Malcolm Allison. Klub kończy sezon na 15. miejscu, ale wprowadza zmiany strukturalne i transferowe.
1966 — City kończy sezon jako mistrz Second Division i awansuje do First Division. Colin Bell i Mike Summerbee stają się podstawowymi zawodnikami drużyny.
1967 — Pierwszy sezon po awansie kończy się 15. miejscem. Drużyna stabilizuje skład i wdraża ofensywny styl gry preferowany przez Mercera i Allisona.
1968 — Manchester City zdobywa mistrzostwo Anglii po wygraniu First Division z dorobkiem 58 punktów. Ostatni mecz sezonu wygrywa 4:3 z Newcastle, co zapewnia tytuł.
1969 — City zdobywa Puchar Anglii, pokonując Leicester City 1:0 w finale na Wembley. Bramkę zdobywa Neil Young. W lidze zajmuje 13. miejsce.
1970 — Klub zdobywa dwa trofea: Puchar Ligi (2:1 z West Bromwich Albion) i Puchar Zdobywców Pucharów (2:1 z Górnikiem Zabrze w Wiedniu). W lidze kończy na 10. miejscu.
1971 — Manchester City kończy sezon First Division na 11. miejscu. W Pucharze Anglii odpada w 5. rundzie, a w europejskich rozgrywkach przegrywa z Chelsea w półfinale Pucharu Zdobywców Pucharów (runda krajowa).
1972 — Klub kończy sezon ligowy na 4. miejscu. Francis Lee zdobywa 33 bramki we wszystkich rozgrywkach. City prezentuje ofensywny styl gry i walczy o mistrzostwo do końca sezonu.
1973 — City kończy sezon na 11. miejscu. W Pucharze Anglii odpada już w 3. rundzie. Joe Mercer opuszcza klub, a funkcję menedżera przejmuje Johnny Hart.
1974 — Klub zajmuje 14. miejsce w lidze. Dochodzi do finału Pucharu Ligi, gdzie przegrywa 1:2 z Wolverhampton. Colin Bell doznaje poważnej kontuzji kolana, która praktycznie kończy jego karierę.
1975 — Manchester City zajmuje 8. miejsce w lidze. Trener Tony Book wprowadza młodszych graczy, w tym Petera Barnesa i Gary’ego Owena. Klub osiąga półfinał Pucharu Ligi.
1976 — City zdobywa Puchar Ligi, pokonując Newcastle United 2:1 w finale na Wembley. Bramki strzelają Peter Barnes i Dennis Tueart (przewrotką). W lidze klub kończy sezon na 8. miejscu.
1977 — Klub zajmuje 2. miejsce w First Division, przegrywając mistrzostwo o punkt z Liverpoolem. Dennis Tueart zdobywa 17 ligowych bramek. City ma najmocniejszy skład od lat.
1978 — City kończy sezon na 4. miejscu, ale nie kwalifikuje się do europejskich pucharów. W Pucharze Anglii odpada w półfinale z Ipswich Town. Malcolm Allison wraca do klubu jako menedżer.
1979 — Malcolm Allison rozpoczyna kontrowersyjną przebudowę zespołu, sprzedając kluczowych zawodników (m.in. Asa Hartforda, Peter Barnes’a). Klub kończy sezon na 15. miejscu, mimo ogromnych wydatków transferowych.
1980 — City zajmuje 17. miejsce w lidze. Drużyna ma problemy kadrowe, a Malcolm Allison zostaje zwolniony. Menedżerem zostaje John Bond, który ma uratować klub przed spadkiem.
1981 — Manchester City dociera do finału Pucharu Anglii. W pierwszym meczu remisuje 1:1 z Tottenhamem Hotspur, ale przegrywa w powtórzonym finale 2:3 po golu Ricky’ego Villi. W lidze zajmuje 12. miejsce. John Bond cieszy się wsparciem kibiców.
1982 — City kończy sezon na 10. miejscu w First Division. Klub zmienia właściciela – Peter Swales zostaje przewodniczącym zarządu i zaczyna okres częstych zmian kadrowych oraz menedżerskich.
1983 — Manchester City spada z First Division po zajęciu 20. miejsca. Decydująca porażka 0:1 z Luton Town na Maine Road przypieczętowuje spadek. John Benson zostaje zwolniony, a klub wpada w kryzys.
1984 — City zajmuje 4. miejsce w Second Division, ale nie uzyskuje awansu. Menedżerem zostaje Billy McNeill. Drużyna przebudowuje skład wokół młodych zawodników.
1985 — Klub kończy sezon na 3. miejscu w Second Division i uzyskuje awans do First Division. Paul Power i Andy May są kluczowymi postaciami zespołu.
1986 — Manchester City utrzymuje się w First Division, zajmując 15. miejsce. W sezonie ligowym drużyna prezentuje nieregularną formę. Billy McNeill odchodzi do Aston Villi.
1987 — City spada z First Division po zajęciu 21. miejsca. Trener Jimmy Frizzell nie potrafi odmienić sytuacji. Klub przegrywa kluczowe mecze końcówki sezonu.
1988 — Klub kończy sezon na 9. miejscu w Second Division. Nie udaje się wrócić do elity. Trenerem zostaje Mel Machin, który stawia na wychowanków i młodzież.
1989 — City zajmuje 2. miejsce w Second Division i awansuje do First Division. Jednym z kluczowych meczów jest zwycięstwo 5:1 nad Charlton Athletic. Klub wraca do najwyższej ligi po dwóch sezonach.
1990 — W sezonie powrotu do First Division City zajmuje 14. miejsce. W derbach Manchesteru rozgrywanych na Maine Road pokonuje United aż 5:1. Wynik ten staje się jednym z najbardziej pamiętnych w historii klubu.
1991 — Manchester City kończy sezon First Division na 5. miejscu, co jest najlepszym wynikiem od 1977 roku. Drużynę prowadzi Howard Kendall, który następnie odchodzi do Evertonu. Nowym menedżerem zostaje Peter Reid (grający trener).
1992 — Klub kończy sezon na 5. miejscu w ostatnim sezonie przed utworzeniem Premier League. City jest jednym z zespołów założycielskich nowej ligi. David White i Niall Quinn są liderami ofensywy.
1993 — W inauguracyjnym sezonie Premier League Manchester City zajmuje 9. miejsce. Peter Reid kontynuuje pracę jako menedżer, ale zespół prezentuje nierówną formę.
1994 — City kończy sezon na 16. miejscu w Premier League. Peter Reid zostaje zwolniony we wrześniu, a jego następcami są kolejno Brian Horton i Alan Ball. W klubie panuje niestabilność.
1995 — Klub ponownie kończy sezon na 17. miejscu. Wyniki są słabe, a atmosfera wokół drużyny pogarsza się. Alan Ball zostaje na stanowisku mimo niezadowolenia kibiców.
1996 — Manchester City spada z Premier League po zajęciu 18. miejsca. Klub kończy sezon z równą liczbą punktów co Southampton i Coventry, ale gorszym bilansem bramek. Następuje spadek do Division One.
1997 — City kończy sezon w Division One (drugi poziom) na 14. miejscu. Zostaje zatrudniony Frank Clark jako menedżer. Klub popada w problemy finansowe i sportowe.
1998 — Manchester City spada do Division Two (trzeci poziom rozgrywkowy) po raz pierwszy w historii. Sezon kończy na 22. miejscu. To najniższy punkt w dziejach klubu.
1999 — Klub awansuje do Division One po dramatycznym finale play-off na Wembley. W meczu z Gillingham City wyrównuje na 2:2 w końcówce i wygrywa po rzutach karnych. Trenerem jest Joe Royle.
2000 — Manchester City kończy sezon na 2. miejscu w Division One i uzyskuje bezpośredni awans do Premier League. Najwięcej bramek zdobywa Shaun Goater. Klub powraca do elity po czterech sezonach.
2001 — Manchester City spada z Premier League po zajęciu 18. miejsca. Kevin Keegan zostaje nowym menedżerem, zastępując Joe Royle. Klub planuje natychmiastowy powrót do elity.
2002 — City wygrywa Division One (drugi poziom) i awansuje do Premier League. Zdobywa 99 punktów i 108 bramek. Najskuteczniejszym strzelcem jest Shaun Goater z 28 trafieniami.
2003 — Klub kończy sezon Premier League na 9. miejscu, co jest najlepszym wynikiem od ponad dekady. Otwiera nowy stadion – City of Manchester Stadium (później Etihad Stadium). Odbywa się pożegnalny sezon na Maine Road.
2004 — Manchester City kończy sezon na 16. miejscu. W Pucharze UEFA odpada w 1. rundzie z Groclin Dyskobolia. Kevin Keegan traci poparcie zarządu, ale zostaje na stanowisku.
2005 — Klub kończy sezon na 8. miejscu w Premier League. Kevin Keegan odchodzi w marcu, a tymczasowo zastępuje go Stuart Pearce. Pod jego wodzą City prawie kwalifikuje się do Europy, ale przegrywa rzut karny w ostatnim meczu z Middlesbrough.
2006 — Manchester City zajmuje 15. miejsce. Sezon kończy czterema porażkami z rzędu i tylko jedną bramką zdobytą w ostatnich dziewięciu meczach. Pearce zostaje na stanowisku mimo słabej końcówki.
2007 — Klub kończy sezon na 14. miejscu. Właścicielem zostaje były premier Tajlandii Thaksin Shinawatra. Trenerem zostaje Sven-Göran Eriksson. Do drużyny trafia 8 nowych zawodników.
2008 — Klub zajmuje 9. miejsce w lidze i dociera do ćwierćfinału Pucharu UEFA. Po sezonie Eriksson zostaje zwolniony. 1 września klub zostaje przejęty przez Abu Dhabi United Group, a nowym trenerem zostaje Mark Hughes. City kupuje Robinho za 32,5 mln funtów.
2009 — Manchester City kończy sezon na 10. miejscu. Latem klub inwestuje ponad 100 mln funtów w transfery (m.in. Tévez, Adebayor, Kolo Touré, Barry). Drużyna pnie się w górę tabeli, ale traci punkty z niżej notowanymi zespołami.
2010 — Klub kończy sezon Premier League na 5. miejscu i kwalifikuje się do Ligi Europy. W grudniu 2009 Roberto Mancini zastępuje Marka Hughesa. Carlos Tévez zostaje najlepszym strzelcem z 29 bramkami w sezonie.
2011 — Manchester City zdobywa Puchar Anglii, pokonując Stoke City 1:0 w finale po golu Yayá Touré. To pierwsze trofeum klubu od 35 lat. W lidze City kończy sezon na 3. miejscu i kwalifikuje się do Ligi Mistrzów po raz pierwszy w historii.
2012 — Klub zdobywa mistrzostwo Anglii po raz pierwszy od 1968 roku. W ostatniej kolejce wygrywa 3:2 z QPR, a Sergio Agüero strzela decydującego gola w 93. minucie. City kończy sezon z 89 punktami, wyprzedzając Manchester United bilansem bramek.
2013 — Manchester City kończy sezon na 2. miejscu w lidze. W finale Pucharu Anglii niespodziewanie przegrywa 0:1 z Wigan Athletic. Roberto Mancini zostaje zwolniony, a nowym trenerem zostaje Manuel Pellegrini.
2014 — Klub zdobywa mistrzostwo Premier League oraz Puchar Ligi. W lidze kończy sezon z 86 punktami, o 2 więcej niż Liverpool. Yaya Touré zdobywa 20 goli w Premier League. To drugi dublet w historii klubu.
2015 — City kończy sezon ligowy na 2. miejscu. Sergio Agüero zostaje królem strzelców Premier League z 26 golami. Klub odpada w 1/8 finału Ligi Mistrzów z Barceloną.
2016 — Klub zajmuje 4. miejsce w lidze i po raz pierwszy w historii dochodzi do półfinału Ligi Mistrzów, gdzie przegrywa z Realem Madryt. Manuel Pellegrini odchodzi po sezonie, a jego następcą zostaje Pep Guardiola.
2017 — Pierwszy sezon Guardioli kończy się bez trofeów. Manchester City zajmuje 3. miejsce w Premier League, odpada w półfinale FA Cup i 1/8 finału Ligi Mistrzów. Drużyna przechodzi gruntowną przebudowę.
2018 — Manchester City zdobywa mistrzostwo Anglii z rekordowym dorobkiem 100 punktów, 106 bramek i 32 zwycięstwami. Klub wygrywa także Puchar Ligi. Guardiola tworzy najbardziej dominującą drużynę dekady.
2019 — City zdobywa krajową potrójną koronę: mistrzostwo Anglii, Puchar Anglii i Puchar Ligi. Sezon kończy z 98 punktami w Premier League, o jeden więcej niż Liverpool. To pierwszy taki wyczyn w historii angielskiej piłki.
2020 — Klub kończy sezon ligowy na 2. miejscu, 18 punktów za Liverpoolem. Zdobywa Puchar Ligi po zwycięstwie 2:1 nad Aston Villą. W Lidze Mistrzów odpada w ćwierćfinale z Olympique Lyon.
2021 — Manchester City zdobywa mistrzostwo Premier League z 86 punktami oraz Puchar Ligi (Carabao Cup), pokonując Tottenham 1:0. Klub dochodzi do finału Ligi Mistrzów, w którym przegrywa 0:1 z Chelsea. Ruben Dias zostaje wybrany piłkarzem sezonu w Anglii.
2022 — City po dramatycznym meczu w ostatniej kolejce odwraca wynik z Aston Villą (0:2 na 3:2) i zdobywa mistrzostwo Premier League z jednym punktem przewagi nad Liverpoolem. Kevin De Bruyne zostaje graczem sezonu. Klub odpada w półfinale Ligi Mistrzów z Realem Madryt.
2023 — Manchester City zdobywa potrójną koronę: mistrzostwo Premier League, Puchar Anglii (2:1 z Manchesterem United) oraz pierwszy w historii triumf w Lidze Mistrzów (1:0 z Interem Mediolan). Erling Haaland zdobywa 52 bramki we wszystkich rozgrywkach.
2024 — Klub zdobywa czwarte z rzędu mistrzostwo Premier League, ustanawiając rekord angielskiego futbolu. Manchester City zdobywa także Klubowe Mistrzostwo Świata oraz Superpuchar Europy. Przegrywa finał Pucharu Anglii z Manchesterem United. Odpada z Ligi Mistrzów w ćwierćfinale z Realem Madryt po rzutach karnych.